شوم از درد رها

بنشینم لب کوی

همه را بنگر و بگذر ای جوی

شوم از عشق رها

بدوم بر سر جوی

تا شوم مست و خراب از این بوی

شوم از ترس رها

بروم بر جنگش

بزنم خنجر غم بر قلبش

تا شوم من خوشحال

از همین کرده خویش

شوم از هست رها

برم تا ته این جاده پیچ

من که صندوقچه هستم از هیچ

پر از آنچه که ندارم در پیش

شوم از مرگ رها

چونه که آرد بودنم را در پیش

چشم من ، آن چشمی است

پر از آب دیده و من لبریز

از همه زندگی بیهوده

از ازل مست و خرابم بوده

در پی مرگم من

میدوم تا که رسم

به دلیل بودنم

به چگونه هستنم

به چگونه رفتنم

از این زندگی پوچ و عبس مارا چه حاصل

کز برای نامه ام هم نیست حامل

من نمیگویم که دلخوش نیستم

من فقط از زندگی بگریستم

شاید از من تاتو باشد فاصله

یا تو باشی مثل من بی حوصله

همچنان در فکر کی آمدنت

خواهم از دنیا بگیرم فاصله

از برایت مینویسم ای عزیز

بلکه پیش آید بخوانی این حدیث

مرگ من ، ای ناجی این کشته خویش

کی شوم شاد و رها زین دین و کیش؟

من نمیگویم که دلخوش نیستم

من فقط از زندگی بگریستم

آن زمان که زیر باران

              با تو تنها بودم

آن زمان که باتو من

             بودنت را بودم

آن زمان که من بیهوده من

با همه نابودی

با تو بی کس بودم

در تفکر بودی

که چگونه میکنی ترکم گاه

     و برای من بماند یک آه

          و برای تو هزاران درگاه

و کنون که زیر باران

بی تو تنها، شادم

من بیهوده من

         با همه نابودی

                بی تو همدم دارم

به تو می اندیشم و می گویم

            که چه احمق بودم

صبح پر درد و غم ام

باز از راه رسید

که دوباره پژمرد

یک گل یاس سپید

من فرسوده باز

بیدار خواهم شد

و از این زندگی آلوده

بیمار خواهم شد

چه کسی خواهد رفت

از برم باز امروز

و چه کس خواهد گفت

دل پژمرده بسوز

من ندانم که کنون در این درد

چه به سر خواهم شد

من ندانم که کسی در این روز

همدم ام خواهد شد؟

لیک من میدانم

خسته از زندگی ام

میگریم هر روز

از سر تشنگی ام

تشنه مرگ است این

تن پیر و زارم

من بی تو هرگز

زندگی نتوانم

بند چهارم: اتوبان

یه اتوبان پر ازامید

دو تادل پر از هراس

کی میرسیم به آخرش

زندگی واسه همینهاست

تو اتوبان زندگی

بپا یه وقت کم نیاریم

قلبهای خسته رو توی

شبهای اون جا نذاریم

تو اتوبان زندگی

بین دو خط عشقمون

برو تا آخرش ببین

چی میشه تهش عایدمون

تابلوی معرفت رو باز

کنده یه دزد بی صفت

گاردریل های عمر من هم

رسیده به آخر خط

انگار میخواد بارون بیاد

خطهای مرگ و بشوره

شاید دلهای سادمون

از زندگی دل ببره

دلم میخواد گریه کنم

کی میگه من عاشقترم؟

دلم میخواد داد بزنم

کجای این دنیا منم؟